Profiel van Pattz``Pㆆz``Foto'sWeblogLijstenMeer  |  Extra Help |
|
27 september Please understandเพลง : ตัดใจ
ศิลปิน : วีนัส อัลบั้ม : วีนัส
เพราะเธอคือแก้วตาของฉัน รักเธอจนหมดหัวใจ
เพราะเธอยังต้องไปอีกตั้งไกล อย่าห่วงคนอย่างฉันเลย อย่าเลย อย่าอยู่กับรัก ที่เป็นเพียงนิยาย สุดท้ายก็จากกัน อยากให้เรายังรักกัน ทั้งรักทั้งผูกพันกันด้วยหัวใจ จะไม่ยอมให้เธอลำบาก ไม่ยอมให้เธอลำบาก ไม่ยอมให้เธอต้องทนเพราะฉัน รู้ว่ายังรักกัน ฉันก็ยังรักเธอ แต่ถึงอย่างไรรักฉันก็มีแต่หัวใจ (มีเพียงเท่านั้นเอง) สักวันวันที่เธอถึงฝัน สักวันเธอจะเข้าใจ รักกันมีเรื่องราวอีกมากมาย ตัดใจทั้งที่สายเกิน อย่าเลย อย่าอยู่กับรัก ที่เป็นเพียงนิยาย สุดท้ายก็จากกัน อยากให้เรายังรักกัน ทั้งรักทั้งผูกพันกันด้วยหัวใจ จะไม่ยอมให้เธอลำบาก ไม่ยอมให้เธอลำบาก ไม่ยอมให้เธอต้องทนเพราะฉัน รู้ว่ายังรักกัน ฉันก็ยังรักเธอ แต่ถึงอย่างไรรักฉันก็มีแต่หัวใจ (มีเพียงเท่านั้นเอง) จะไม่ยอมให้เธอลำบาก ให้เธอต้องทนลำบาก ให้ใครเขามองให้เธอเสียหาย มันไม่มีเจ้าชาย เหมือนในนิยาย แต่ที่มีที่เป็นก็เพียงคนสุดท้าย ที่ยังรักเธอ จะไม่ยอมให้เธอลำบาก ไม่ยอมให้เธอลำบาก ไม่ยอมให้เธอต้องทนเพราะฉัน รู้ว่ายังรักกัน ฉันก็ยังรักเธอ แต่ถึงอย่างไรรักฉันก็มีแต่หัวใจ (มีเพียงเท่านั้นเอง) จะไม่ยอมให้เธอลำบาก ให้เธอต้องทนลำบาก ให้ใครเขามองให้เธอเสียหาย มันไม่มีเจ้าชาย เหมือนในนิยาย แต่ที่มีที่เป็นก็เพียงคนสุดท้าย ที่ยังรักเธอ เป็นเพลงที่ชอบมากอีก1เพลง เก่าแล้วล่ะ 26 augustus End of CROMARTIEอวสานคุโรมาตี้...
ในที่สุดการ์ตูนบั่นทอนปัญญาที่มีนามในภาษาไทยว่า"คุโรมาตี้โรงเรียนคนบวม"ก็จบลง
ด้วยเหตุผลที่สุดจะบั่นทอนปัญญาในประโยคทิ้งท้ายคือ
"โทษครับ เรื่องของอาจารย์ต้องขอตัดจบเล่มนี้นะครับ"
ใครไม่เคยอ่านไปหามาอ่านซะ17เล่มจบ
อ่านแล้วจะงงทันทีว่าการ์ตูนเรื่องนี้มันต้องการสื่ออะไร
ขอตัดจบบล๊อกนี้ไว้เพียงเท่านี้แล้วกัน
555+ 18 juli For Youเพื่อเธอ
คำร้อง – ทำนอง – เรียบเรียง : บอย โกสิยพงษ์
Chords Progression : ศักดิ์สิทธิ์ เวชสุภาพร ขับร้อง : นภ พรชำนิ รู้ตัว...หรือเปล่า เธอทำอะไรให้ชีวิตของฉัน มากมาย...เท่าไหร่ ที่ได้จากการที่มีเธออยู่ข้างกัน เป็นความอบอุ่นในหัวใจ เป็นความยิ่งใหญ่ของทุกวัน เป็นจุดมุ่งหมาย และเรี่ยวแรงอันสำคัญ * (ก็) เพราะว่าเธอนั้นคือ ดวงใจของฉัน ที่ทำให้ทุกๆ วัน ฉันเดินสู้ต่อ ต้องล้มและลุกเท่าไหร่ ไม่เคยจะท้อ ไม่เคยหวั่นไหว ขอเพียงยังมีเธออยู่ด้วยกัน...ตลอดไป รู้สึก...หรือเปล่า เธอเติมอะไรให้วันคืนเหล่านั้น เนิ่นนาน...เท่าไหร่ ได้สุขจากการที่มีเธออยู่ใกล้กัน เป็นความอบอุ่นในหัวใจ เป็นความยิ่งใหญ่ของทุกวัน เป็นจุดมุ่งหมาย และเรี่ยวแรงใจอันสำคัญ (ซ้ำ *) ** ก็เพราะว่าเธอนั้นคือ ดวงใจของฉัน ที่ทำให้ทุกๆ วัน ฉันเดินสู้ต่อ ต้องล้มและลุกเท่าไหร่ ไม่เคยจะท้อ ไม่เคยหวั่นไหว (ซ้ำ **) ขอเพียงยังมีเธออยู่ด้วยกัน ขอเพียงยังมีเธอเดินเคียงข้างฉัน ขอเพียงยังมีเราอยู่ด้วยกัน...ฉันก็สุขใจ มอบเพลงนี้ให้คุณทุกคน
ที่ทำให้ช่วงเวลาน่าเบื่อในชีวิตของผมทุกๆวันได้มีความหมายขึ้น
ขอบคุณครับ
ปล.ไม่รู้จะอัพอะไร แต่เพลงเพราะมากครับ อยากให้ฟังกัน 09 juli Mission Accomplishedจบภารกิจ...
ขอขอบคุณทุกๆฝ่ายที่ทำให้งานห้องเชียร์และงานรับน้องผ่านมาได้ด้วยดี
สต๊าฟเชียร์ปี2 ต๊อบ อ้น นัท หนุ่ม ปีหน้าฝากพวกมึงด้วยล่ะ
สต๊าฟเชียร์ปี3 เพชร เป้ โย ขอบคุณมากที่มาช่วยตลอด พวกเราคือเพชรฆาตไท้ดำ 555+
พี่สต๊าฟเชียร์รุ่นก่อนๆ ขอบคุณจริงๆครับที่ช่วยให้คำแนะนำ และมาช่วยดูแล
พี่สวัสฯ เซฟ โบว์ ทราย รัต และคนอื่นๆที่มาช่วยถ้าไม่มีพี่สวัสฯเราคงแย่แน่ๆ โดยเฉพาะมิ้ว ขอโทษด้วยที่ยังต้องรบกวนนะ
พี่วินัย น๊อค จอม โม เป้ ฯลฯ ขอบคุณที่ช่วยจัดแถวแล้วก็เป็นตัวอย่างให้กับน้องๆนะเว้ย
พี่เพลง วิท เพลง เปิ้ล น้ำ วุฒ หมอ ขอบคุณมากที่ช่วยสอนน้องร้องเพลง
ขอบคุณเสก ฝ้าย ออมสิน ท๊อป และพี่เพลงรุ่นปี3ทุกๆคนนะที่เป็นที่ปรึกษา
น้องๆปี2 เพื่อนๆปี3 พี่ๆปี4 พี่เก่าทุกคนที่ช่วยแนะนำ และเป็นห่วง ขอบคุณมากพระคุณนี้จะไม่ลืมเลย
หมู ต้อม พี ถ้ากูไม่ได้พวกมึงมาช่วย น้องๆคงไม่ได้Diveแน่เลยว่ะ
กราบขอบพระคุณท่านอ.วันชัย ที่ไว้ใจให้ผมทำงานนี้นะครับ
สุดท้ายก็น้องๆปี1ทุกคนที่รวมรุ่นกันได้ และผ่านทั้งกิจกรรมห้องเชียร์กับกิจกรรมรับน้องมาได้
ขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ
BAKA
BOW BOW
CHEER KA
CHO CHO
BABO
CHEER CHO
WHO ARE WE
"CHULALONGKORN"
CAN YOU SEE
LA...
S...SPORTS
S...SCIENCE
WE ARE WE ARE
SPORTS...SCIENCE
SPORTS...SCIENCE
SPORTS...SCIENCE
SPORTS...SCIENCE
17 juni Waitingรอคอย...
ต่างคนต่างเฝ้ารอ
ต่างคนต่างเฝ้าค้นหา
สักวันหนึ่ง...
เมื่อเวลาที่ดวงดาวสองดวงโคจรกลับมาพบกันอีกครั้ง
การรอคอยของผมและคุณคงจบลง
..............
ปล.
- วันที่7เดือน7 วันทานาบาตะ หนุ่มเลี้ยงวัวกับเจ้าหญิงทอผ้าจะมาเจอกันที่แม่น้ำทางช้างเผือก
- วันที่7เดือน7 เป็นวันสำคัญอีก1วันด้วย หึหึ
- รอให้ถึงวันนั้นเร็วๆอยู่ 01 juni Power"A great power comes with a great responsibility"
-Spiderman- บางครั้งการไขว่คว้าพลังอำนาจที่ยิ่งใหญ่
อาจจะเป็นเรื่องที่หนักหนาสาหัสสำหรับใครหลายๆคน
แต่สิ่งที่ยากยิ่งกว่านั้น...
คือการที่จะใช้อำนาจที่ได้รับให้ถูกต้องและตรงวัตถุประสงค์อย่างไร
มิถุนายน...
เดือนแห่งการใช้อำนาจที่ได้รับ!!!~ 27 april Connectเชื่อมต่อ...
"A butterfly flapping it's wings in one area of the world,
causing a tornado or some such weather event to occur
in another remote area of the world."
-Chaos Theory-
"แม้ผีเสื้อกระพือปีก ก็อาจเกิดพายุกระหน่ำ ถึงครึ่งโลก"
ฟังดูแล้วอาจเกินจริง...
แต่ทุกสิ่งในห้วงจักรวาลล้วนสัมพันธ์กัน
ได้แต่หวังว่าหากวันนี้ผมหลับตาลง
พรุ่งนี้...
ผมคงจะได้พบเจอกับคุณอีกครั้ง
18 april Controlควบคุม...
สิ่งใดที่เป็นตัวกำหนดทิศทางชีวิตของคุณ?
ถ้าหากผมจะถามคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านด้วยคำถามนี้
เชื่อได้เลยว่ามากกว่าครึ่งต้องมีคำตอบเอาไว้ในใจแล้วว่า...
"ตัวกูนี่แหละที่กำหนดชีวิตตัวกูเอง"
จริงๆแล้วมันเป็นเช่นนั้นหรือ?
ถ้าพวกคุณทุกคนสังเกตดูให้ดี
ทั้งชีวิตคุณและชีวิตผม
ต่างก็มีสิ่งอื่นที่ไม่ใช่ตัวของเราเป็นตัวกำหนดทิศทางให้กับชีวิตของเราทั้งสิ้น
ผมจะไม่นับเรื่องที่คุณและผมเกิดมาเป็นลูกเต้าเหล่าใคร
แม่จะติดไพ่ ติดหวย หรือ พ่อจะมีเมียน้อยกี่คนไม่เกี่ยวกัน
เอาเป็นว่า...
ตั้งแต่ออกมาสูดออกซิเจนบนดาวเคราะห์ที่ชื่อว่าโลก
คุณก็ถูกสิ่งอื่นๆที่ไม่ใช่ตัวคุณ"ควบคุม"รูปแบบชีวิตของคุณแล้วล่ะ
ความเชื่อ ค่านิยม ประเพณี กฎหมาย ทฤษฎี ข่าว คำบอกเล่าฯลฯ
ไม่ว่าจะเรียกว่าอะไร แต่สิ่งที่เป็นกรอบเหล่านี้
ต่างก็เป็นตัวกำหนดทิศทางว่าคุณจะเดินไปทางไหนทั้งสิ้น
ที่บ้านเกิดของผม
มีการสร้างพระเครื่องรุ่นหนึ่งเป็นครั้งแรกเมื่อประมาณ20ปีก่อน
ราคาที่ให้เช่าบูชาในตอนนั้น ถูกซะจนเหมือนแจกฟรี
20ปีผ่านไป
จากข่าวและเสียงลือเสียงเล่าอ้างอันใดพี่เอย
เป็นสิ่งที่"ควบคุม"ให้ประชาชนกว่าครึ่งค่อนประเทศไทยทั่วหล้าที่เชื่อไปตามที่ได้ยิน ได้ฟัง ได้ชม
ต่างเฝ้าเสาะแสวงหา จนต้องมีการจัดสร้างขึ้นมาอีกหลายรุ่น
แต่รุ่นที่สร้างเป็นครั้งแรกก็ยังมีราคาแพงที่สุด
ว่ากันว่าพระรุ่นนี้ทำให้รวย แคล้วคลาดปลอดภัย
แต่ผมสงสัยจริงๆว่า...
ถ้าพ่อแม่พี่น้องเหล่านั้นมัวแต่นั่งดูพระเครื่องทั้งวัน
หรือเดินไปอวดเบ่งกับชาวบ้านว่ากูมีของดี
ทำอย่างนี้จะรวยหรือแคล้วคลาดได้จริงรึเปล่า
บางทีคนเราอาจจะหลีกเลี่ยงไม่ได้
กับการที่ต้องมีสิ่งอื่นที่ไม่ใช่ตัวเรามาคอยบงการชีวิต
แต่สิ่งหนึ่งที่คุณเลือกได้คือ
"คุณจะให้ชีวิตคุณถูกกำหนดด้วยสิ่งใด"
02 april Dizzyวิงเวียน...
อากาศร้อนมาก
รู้สึกเวียนหัวอย่างรุนแรง
ได้ข่าวมาว่ากำลังผลิตไฟฟ้าสูงสุดต่อวันของประเทศไทยปีนี้
ทำลายสถิติของปีก่อนไปแล้ว7ครั้ง
น้ำแข็งขั้วโลกก็ละลายเร็วขึ้นด้วย
คนเห็นแก่ตัวเผาป่าเพิ่มความร้อน(ทำพ่องมันเรอะ)
แพนด้าก็ไม่ยอมผสมพันธุ์(เกี่ยวด้วยมั้งเห็นข่าวติดๆกัน)
อวสานของโลกใกล้จะมาถึงแล้ว!!!~
ปล.จริงๆน่าจะเรียกว่าอวสานของมนุษยชาติดีกว่า 30 maart What happenedเกิดอะไรขึ้น...
ตั้งแต่กลับมาจากร้อยเอ็ด+ระยอง ก็มีเหตุให้ต้องได้ออกจากหอและเสียเงินติดๆกันทุกวัน
แถมคนที่ไปด้วยก็ยังเป็น...และ...และ...
อะไรจะขนาดนั้น
ใครอยากรู้ว่าเป็นยังไงเชิญหลังไมค์ได้
บอกได้คำเดียวว่างงตัวเองจริงๆ
- เอวัง - 04 februari Blogtag Part IIบล๊อคแท็ก ภาค2
โอเค วันนี้จะสะสางให้ซะทีนะคุณโอ๋ 555+
เริ่มเลยแล้วกัน
1. เคยอ่านการ์ตูนเรื่อง 20th Century Boyกันมั้ยคับ
ในเรื่องตอนเด็กๆพวกพระเอกจะมีฐานทัพลับอยู่กลางทุ่งอ่ะ
แล้วเรื่องต่างๆก็เริ่มจากฐานทัพลับนั้น
ตอนเด็กๆเรากับแก๊งก็สร้างฐานทัพลับเหมือนกันนะ 555
ต่างกันกับในการ์ตูนนิดหน่อยตรงที่กุสร้างฐานไว้ใต้ต้นขนุนริมสระน้ำ
มีอยู่วันหนึ่งพายุเข้ามั้ง ลมแรงมากมาย
สุดท้ายต้นขนุนฐานทัพกุก็ล้ม ไม่น่าเชื่อ
วันนั้นร้องไห้แทบเป็นแทบตายเลย
เหมือนคนญาติเสีย
แต่ก็นะ เด็กๆก็งี้แหละ
วันต่อมากุก็เปลี่ยนไปตั้งแก๊งจักรยานแทน 555+
ปิดตำนานฐานทัพลับ ที่กุก็จำไม่ได้ว่าเอาไว้ทำอะไรไปในที่สุด
มาคิดดูอีกทีชีวิตวัยเด็กกุไร้สาระดีว่ะ
2.อันนี้เป็นเรื่องสมัยม.2
ตอนนั้นจะมีกลุ่มเพื่อนสนิทประมาณ7-8คน
ซึ่งไอ้พวกนี้...บ้ากามมาก ตอนแรกเราก็ไม่รู้หรอก
จนวันหนึ่ง นัดไปทำรายงานกันที่บ้านนายS(นามสมมติ)
ไอ้คุณSคนนี้จะเป็นคนที่ดูบ้ากามมากที่สุดในกลุ่ม
ก็นะ ไปทำรายงานที่บ้านมัน
พอทำรายงานเสร็จก็นั่งเล่นเกมกันนิดหน่อย
กุก็เป็นพวกอยู่ไม่สุขอ่ะ ชอบสำรวจโลกกับNational Geographic
ไปค้นโน่นค้นนี่ แล้วก็เจอหนังสือโป๊ปึกใหญ่เลย
เพื่อนมันก็บอกจะเอาไปดูก็ได้นะ
กุก็หยิบมาเล่มนึง
พอวันที่มีเรียนกุก็กะจะเอาหนังสือไปคืนมัน
แต่เพื่อนอีกคนเสือกมาขอต่อ กุก็ให้มันไปนะ
แล้วก็ถึงชั่วโมงเรียน จำได้ว่าเป็นวิชาสังคม
อาจารย์ก็จะตรวจชีท ชิบหายแล้วไง
ด้วยความที่เพื่อนกุที่เอาหนังสือโป๊ไปมันทำตัวมีพิรุท
อาจารย์ก็สงสัยว่ามันเอาชีทมาแต่ไม่ได้ทำ
ก็เลยเข้าไปตรวจค้นกระเป๋า
และแล้ว...
สิ่งนั้นก็โดนยึดไป
พร้อมๆกับเพื่อนกุคนที่เพิ่งเอาหนังสือไปเมื่อเช้าที่ต้องเข้าห้องปกครอง
เป็นความผิดกุเลยนะเนี่ย ถ้าไม่ไปเอามา
เพื่อนกุคงไม่ต้องเข้าห้องปกครองอ่ะ
แต่ดีนะที่เค้ายังแค่เตือนๆไม่ได้ทำอะไรเพื่อนกุ 555+
3.เรื่องนี้เป็นเรื่องของครั้งแรก
ที่เราดื่มเครื่องดื่มที่ผสมแอลกอฮอล์
จำไม่ได้ว่าตอนไหน แต่น่าจะตอนม.ต้นนี่แหละ
ครั้งแรกก็เป็นสปายอ่ะไม่ใช่เหล้าหรอก
กินเข้าไปขวดแรกนี่รู้สึกอร่อยดีเหมือนน้ำผลไม้
ก็เลยกินขวดต่อไป ต่อไป และต่อไป
จำไม่ได้ว่าซื้อมากินไปกี่ขวด
แต่เยอะแน่นอน
หลายคนอาจจะคิดว่ากุคงเมา
ขอโทษเถอะ ไม่เมาครับ กุคอแข็ง(มั้ง)
แต่ๆ มันเกิดปรากฎการณ์ขึ้นกับร่างกายกุ
ตอนแรกกุนึกว่าจะเหมือนในการ์ตูนฮีโร่ที่โดนสารอะไรเข้าไปแล้วจะแปลงร่าง
แบบว่ารู้สึกคันตามเนื้อตามตัว
แต่ไม่เลย ไม่ได้เป็นการแปลงร่างแบบที่กุคิด
พอถอดเสื้อออก
โอ้ววว พระเจ้า
เป็นผื่นครับ แดงเต็มตัวเลย
คงแพ้แอลกอฮอล์แหละ แบบว่าครั้งแรกอ่ะ
สรุปคืนนั้นเป็นคืนที่นอนแล้วกุรู้สึกทรมานที่สุดคืนหนึ่งในชีวิตเลยว่ะ 555+
4.เรื่องนี้จำได้ว่าเป็นสมัยม.4
ตอนนั้นมีทริปไปภูกระดึง ใช้เวลา10วัน
เป็นการเดินทางที่ยาวนานมาก
ก็เริ่มเดินทางจากนครศรีธรรมราช แล้วก็แวะ
ตามสถานที่ท่องเที่ยวระหว่างทางไปเรื่อยๆ
ประมาณวันที่4แหละกว่าจะได้ขึ้นภูกระดึง
มีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นตอนอยู่บนภูกระดึงนี่แหละ
ก็วันที่5ของทริปจะเป็นการเดินสำรวจภูกระดึง
เราก็เดินไปกับเพื่อนและน้องรวมกัน5คน
ก็แวะพักตามข้างทางอ่ะนะ ก่อนจะถึงผาหล่มสักอันลือชื่อ 555+
ตอนนั้นก็เห็นพวกนักท่องเที่ยวกลุ่มอื่นกำลังถ่ายรูปอยู่กุก็ไม่ได้สนใจ
พอกลับจากทริปได้ประมาณเดือนนึง
มีรุ่นน้องที่อยู่วงโยฯอ่ะ วิ่งมาบอกว่ากุได้ลงหนังสืออยู่ในห้องสมุด
กุก็คิดดิหนังสืออะไรวะ เชิดชูเกียรติอะไรรึเปล่า
พอไปดูถึงรู้ครับ ว่ามันคือหนังสือเกี่ยวกับการท่องเที่ยว
มีภาพกุจริงๆ
ในภาพเป็นภาพตอนที่กุกำลังถ่ายภาพให้แฟนของเพื่อนอยู่
โดยมีขวดน้ำพลาสติกอยู่ข้างๆตัวกุ
ใต้ภาพบรรยายว่า
"ขยะที่ภูกระดึงส่วนหนึ่งมาจากนักท่องเที่ยวที่ไม่ใส่ใจอนุรักษ์สภาพแวดล้อม..."
เชี่ย...คือมันกลายเป็นว่า กุคือคนทิ้งขยะไม่เป็นที่เป็นทางซะงั้นอ่ะ
แล้วไอ้ขวดนั่นกุก็ไม่ได้สังเกตเห็นเลยนะ
เหมือนคนถ่ายจงใจวางไว้แล้วรอโอกาสให้มีคนมาใกล้ๆขวดอย่างนั้นแหละ
เป็นการลงหนังสือที่อัปยศมากจริงๆ 555+
5.สุดท้ายแล้ว...
เมื่อก่อนมีแฟนอยู่คนหนึ่ง
เป็นเด็กผู้หญิงที่นิสัยน่ารักมาก แม้ว่าหน้าตาจะไม่ได้สวยอะไร
ไอ้เราก็ไม่เคยนึกมาก่อนนะว่าจะได้เป็นแฟนกับเค้า
แต่...ตลอดช่วงที่คบกัน
เรารู้ได้เลยแหละว่าเค้ารักเราจริงๆ
คืออะไรที่ทำให้เราได้เค้าก็ทำทุกอย่างอ่ะ
แล้วมันก็ทำให้เรารู้สึกรักเค้ามากขึ้นเรื่อยๆเหมือนกันนะ
แต่สุดท้ายก็ต้องเลิกกัน
อยากรับสารภาพว่าเรานี่แหละที่เป็นฝ่ายบอกเลิก
ทั้งๆที่เราก็อยากคบกับเค้าต่อไปเรื่อยๆ
ก็บอกเลิกไปว่าเราไม่เคยคิดอะไรเลย คิดเหมือนพี่น้องมาตลอด
เรื่องเหตุผลไม่อยากเอ่ยถึงอ่ะ มันไม่เกี่ยวกับบุคคลที่3 4 5
ซึ่งไม่ควรนำมากล่าวถึง
เอาเป็นว่าลึกๆแล้วเรายังอยากกลับไปอยู่กับเธอแล้วกัน
ถ้าเธอได้มาอ่านสเปซเรา
เหมือนที่เราแอบเข้าไปอ่านไดอารี่ของเธอทุกวันตั้งแต่เลิกกัน
ก็ขอให้รู้ไว้แค่นี้แหละ
หวังว่าเธอคงประสบความสำเร็จกับชีวิตในรั้วธรรมศาสตร์นะ^^
ขอจบบล๊อคแท็กไว้แต่เพียงเท่านี้
อันสุดท้ายนอกเรื่องไปหน่อยขออภัยด้วย
-THE END-
*UPDATE*
ลืมๆ
ขอTag
กีกี้
เพชร
นิ่ม
น้องอุน
และทุกคนที่เข้ามาอ่านจ๊ะ 555+
31 januari Blogtagบล๊อคแท็ก
มันคือการถากถางอดีตอันน่าเก็บงำมาเผยสู่สาธารณะชน ๕ ข้อ ต่อเป็นลูกโซ่
(จิงๆ คือจดหมายลูกโซ่นั่นเอง)
และเนื่องด้วยข้าพเจ้า
ได้หลงเข้าไปในสเปซของหญิง(?)นางหนึ่ง
ซึ่งได้มีการรีเควสท์ชื่อของข้าพเจ้าให้เปิดเผยบล๊อคแท็ก
หรือบล๊อคถากในภาษาของมันให้ชาวประชาได้รับรู้
แต่...
ขอติดไว้ก่อนแล้วกันนะที่รัก 555+
04 januari New Era...ศักราชใหม่...
สวัสดีปีใหม่ทุกท่าน
ขอให้ทุกคนมีความสุขสมหวัง
แล้วแต่ว่าใครปรารถนาจะมีความสุขขนาดไหน
ก็ทำตัวเองให้มีความสุขตามที่ตัวเองต้องการกันนะครับ
2550 จะเป็นปีแห่งความสุข
หรือว่า...
จะเป็นปีแห่งความหวาดกลัวก็ไม่อาจรู้ได้
จงทำใจหากมันจะเป็นปีที่ไม่ดีนัก
โปรดฟังอีกครั้งหนึ่ง!!!
โปรดทำใจหากปีนี้จะเป็นปีที่ไม่ดีนัก
พยายามมองโลกในแง่ดีเข้าไว้แล้วกันนะครับทุกท่าน
ปล.
- หรือว่าโลกใกล้จะแตกแล้วจริงๆ มีแต่เรื่องวุ่นวายทุกมุมโลกเลย
- http://www.myspace.com/kittyworldmusic ฝากเว็บวงด้วยนะครับ
- สวัสดีปีใหม่อีกครั้งครับ
23 december Winterฤดูหนาว...
ชอบอากาศช่วงนี้จริงๆ
เวลาออกไปเดินเล่นรู้สึกเหมือนอยู่เมืองนอก
เหมือนที่พี่ญารินดาบอก"เหมือนอยู่เฮลซิงกิ"
555+
ไม่รุจะอัพอะไรเหมือนกัน
รู้แค่ว่าดองมานาน
ขอให้ทุกคนรักษาสุขภาพด้วยแล้วกันนะคับ
เราเป็นหวัดไปเรียบร้อยแล้วล่ะ
อันนี้คือเว็บวงเราเองนะ
เข้าไปดูรูปสมาชิกกันก่อนแล้วกัน
ไว้เพลงอัดเสร็จเมื่อไหร่จะเอามาให้ฟังกันนะคับ
ปล.
-อยากมีคนเดินรับลมหนาวด้วยจังว่ะครับ
-ขอให้คุณย่าหลับให้สบายนะครับ
19 november Open My World...เปิดโลก...
หลังจากที่วุ่นวายกับชีวิตอยู่นานพอสมควร
เมื่อวานเราก็ได้ออกผจญภัย ไปท่องราตรีซะที
ถือว่าเป็นการได้เปิดหูเปิดตาที่ดีทีเดียว
วันนี้ก็เลยจะอัพเป็นรายการสำรวจโลกซะเลย
ก็นัดกะคุณโอ๋ว่าจะไปช่วยมันทำงานที่เจริญกรุง
แต่เนื่องจากเราเล่นดนตรีมาตั้งแตอนบ่ายเลยเกิดอาการหิว
เลยไปกินข้าวกันที่มาบุญครองก่อน
เป็นครั้งแรกที่คุณโอ๋มันมายืนรอเราด้วยนะ 555+
กินเสร็จก็ตรงดิ่งขึ้นบีทีเอสไปลงที่สะพานตากสินทันที
เพิ่งเคยไปเนี่ยแหละ
เวลาขณะนั้น19.15น.
ภารกิจของงานครั้งนี้คือ การสำรวจแหล่งอาหารของย่านเจริญกรุง
เพื่อการทำResearchของเจ๊แก
โดยมีเราเป็นเลขาคอยจดชื่อร้าน ส่วนโอ๋ถ่ายรูป
เริ่มจากเจริญกรุงซอย50ข้างโรบินสัน บางรัก
เข้าไปร้านแรกเป็นร้านขายโดนัท+อะไรซักอย่างเรียกไม่ถูก
โอ๋มันก็ขอถ่ายรูปแม่ค้าบอกว่าจะเอาไปทำResearch
เมิงคิดว่าแม่ค้าเค้าจะรู้เรอะว่าResearchของเมิงนี่คืออะไร 555
หลังจากนั้นเวลาผ่านร้านไหนก็อาศัยทักษะการแอบถ่ายอย่างเดียว
ไม่ได้ขอเค้าถ่ายอีกเลย
เดินไปได้ซักพักปรากฎว่า...
ฝนตกครับพี่น้อง ร่มก็ไม่มี
ก็ไปนั่งหลบฝนกัน ลักษณะเหมือนเด็กหนีออกจากบ้านเลยอ่ะ
นั่งพิงกำแพงอยู่บนพื้นฟุตบาท
รออยู่นานเลยกว่าฝนจะหยุด
ก็เดินทางสำรวจตามตรอกซอกซอยกันต่อ
ในซอยข้างร.ร.อัสสัมชัญจะเป็นท่าเรือ
แบบว่าบรรยากาศตอนกลางคืนของแม่น้ำเจ้าพระยานี่สุดยอดมาก
แถมตอนหันหลังจะเดินออกจากซอยนั้น
ยังรู้สึกเหมือนกับอยู่ในอิตาลี แบบว่าตึกมันคล้ายๆอ่ะ
มาถึงอีกซอยนึง ตรงข้ามโรงแรม(จำชื่อไม่ได้)
จะมีบ้าน(?)ร้างหลังหนึ่ง ที่เหมือนถูกปิดตาย
แต่นาฬิกาที่แขวนอยู่หน้าบ้านดันตรงซะงั้น
หน้าบ้านก็เป็นลานปูนโล่งๆ
มองเข้าไปด้านในก็มีต้นไม่ใหญ่อยู่1ต้น
ดูแล้วหลอนดีนะ บอกให้โอ๋ถ่ายรูปก็ไม่ยอม
กลัวว่าจะเป็นชัตเตอร์กดติดวิญญาณ
เรื่องหลอนยังไม่จบ
พอเดินผ่านบ้านนั้นไปนิดนึงมีแม่ลูกคู่นึงเดินตามหลังมา
พอเดินผ่านพวกเรา เด็กมันก็ร้องเพลงที่กำลังฮิตอยู่ตอนนี้ว่า
"ระ วัง หมด อา ยุ"
แต่เรามีความรู้สึกเหมือนมันมาแช่งให้เราตายยังไงไม่รุ
สงสัยจะหลอนไปเองมั้ง
เดินไปต่อเรื่อยๆสุดที่ซอย26หรือ24นี่แหละจำไม่ได้
ก็ข้ามไปสำรวจอีกฝั่งถนนกัน
รู้สึกเหมือนงานเสร็จไปเกินครึ่งเลยอ่ะ
เพราะฝั่งที่เราข้ามมาแทบไม่มีร้านอาหารเลย
จะมาหนักก็ซอยสุดท้ายตรงข้ามกับซอยแรกที่สำรวจนี่แหละ
มีร้านอาหารอินเดียชื่อแปลกๆด้วย แอบฮาอ่ะ
เป็นอันว่าเสร็จสิ้นภารกิจ
เดินขึ้นบีทีเอสเวลา22.00น.เป๊ะเลย
หมดไปอีก1วัน สนุกดีจริงๆ
ปล.
- ขอบคุณโอ๋มากที่ชวน
- จะไปทัวร์เกาะรัตนโกสินทร์เมื่อไหร่ อย่าลืมบอกนะ
- วันศุกร์จะไปเดินไทยแลนด์บุ๊คทาวเวอร์นะ
- น้องปี1 หมดห้องเชียร์แล้วแต่อย่าเพิ่งทำตัวไม่ดีกันนะ
- ขอให้ทุกคนมีความสุขคับ 12 november Come back from Battlefieldกลับจากสนามรบ...
และแล้วภารกิจก็สำเร็จไปได้ด้วยดี
รับน้องในปีนี้เป็นไปตามแผนที่วางไว้90%
จะมีผิดพลาดบ้างก็เล็กน้อย
สุดท้ายนิสิตรุ่นที่9
สำนักวิชาวิทยาศาสตรการกีฬา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ก็ได้รับการตั้งชื่อรุ่นว่า
"นพรัตน์ เจิดจ้า คู่ไทย"
ส่วนอาวุธประจำรุ่นก็คือ"มีด"
รู้สึกภูมิใจกับรุ่นน้องที่ผ่านกิจกรรมต่างๆมาได้
ทำให้นึกถึงวันแรกที่เราได้รับหน้าที่ในการเป็น"สต๊าฟเชียร์"
การสอนน้องทั้งรุ่นเป็นสิ่งที่หนักมาก
แรงกดดันมากมายที่ทำให้เราต้องคิดตลอดเวลา
การวางตัวพูดคุยกับรุ่นน้องที่บางครั้งเราอาจทำพลาดไป
จนทำให้พี่ร่มต้องคอยเตือนอยู่หลายครั้ง
รวมไปถึงการที่ต้องคิดเรื่องจะสอนน้องในห้องเชียร์
ซึ่งบางครั้งก็ถ่ายทอดออกมาได้ไม่ดีเท่าที่ควร
แต่เมื่อจบการรับน้อง
และได้เห็นน้องมีความผูกพันธ์กันในรุ่นของตัวเองมากขึ้น
มันทำให้รู้สึกดีใจจนพูดไม่ถูกจริงๆ
เราอาจจะไม่ได้มีส่วนร่วมในการทำให้น้องผูกพันธ์กันมากมาย
แต่ก็ภูมิใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของงานนี้นะ
ขอให้น้องๆพัฒนาในทางที่ดีขึ้นเรื่อยๆยิ่งๆขึ้นไปแล้วกัน
ขอบคุณทุกๆฝ่ายที่ช่วยกันให้งานรับน้องสำเร็จไปได้ด้วยดีครับ
ปล.
- ลุ้นกันต่อไปว่าน้องคนไหนจะมาเป็นสต๊าฟเชียร์รุ่นหน้า
- สงสารน้องๆที่ไม่อยากกินเหล้ากันบ้างนะครับพี่ๆ
- ใครอยากอ่านเบื้องหลังเชิญที่สเปซ เพชร นะครับ
- ว่างยาว ใครจะชวนไปไหนมาชวนได้เลย
08 november Open The Way to The End...ประตูสู่จุดสิ้นสุด...
เส้นทางสู่ระยองเปิดขึ้นแล้ว
อีก2วัน น้องๆชั้นปี1
ก็จะไปทำภารกิจกันที่ระยอง
หลังจากที่ได้ปิดห้องเชียร์(?)
หวังว่าทุกคนรวมทั้งตัวข้าพเจ้า
จะได้มีโอกาสกลับมาหาเพื่อนพี่น้องอีกครั้ง
ศึกครานี้ใหญ่หลวงนัก
ขอให้ทุกท่านโชคดี...
ปล.
- หงุดหงิดๆไม่ได้ลอยกระทง
- ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยรักษาสุขภาพกันด้วยนะ 28 oktober Standing by...เตรียมพร้อม...
ในที่สุดปิดเทอมแสนสั้นก็กำลังจะหมดลง
ถึงจะเป็นช่วงเวลาไม่กี่วัน
แต่หลายอย่างที่เกิดในช่วงนี้
คงจะทำให้เราคิดถึงมันไปอีกนานเลยล่ะ
โดยเฉพาะค่ายSmart Kids Smart Camp
14วันที่ได้ทำงานที่ค่ายนี้
รู้สึกมีความสุขมาก
การที่เราได้อยู่กับเด็กๆทั้งวัน
ถึงจะเหนื่อย แต่ก็เป็นความรู้สึกที่ดี
ตัดสินใจเด็ดขาดได้อีกครั้ง
"เราจะเป็นครู"
ส่วนตอนนี้ก็อยู่ในช่วงเตรียมพร้อม
สำหรับเรื่องหนักๆหลายเรื่อง
ที่กำลังจะเกิดในอีกไม่นาน
หวังว่าคงรอดชีวิตจากตรงนั้นมาได้นะ
ปล.
- ดีใจมีเด็กๆแอดมาหาด้วย
- พรุ่งนี้จะไปงานหนังสือวันสุดท้าย หวังว่าคงได้ของแถมมากมายเหมือนเดิม
- ขอให้เด็กๆทุกคนโชคดีครับ
18 oktober Final Result of 1st Semesterผลการสอบ...
เกรดออกมาแล้ว
"3.17"ขยับขึ้นมาอีกนิด
ไม่ได้อ่านหนังสือ และ...
"ทำข้อสอบไม่ได้"
อาจจะเป็นเพราะคะแนนเก็บบางวิชา
ที่ช่วยให้เกรดเกิน3.00มาได้
ผิดหวังกับบางรายวิชา
ที่อาจารย์ยังไม่มีบรรทัดฐานที่แน่นอนในการให้เกรด
การจะสอนจรรยาบรรณให้นิสิต
ตัวผู้สอนควรจะมีจรรยาบรรณในวิชาชีพให้มากกว่านี้ด้วย
เทอมต่อไป...
จะเป็นยังไงก็ช่างมันแล้วกัน
ถือคติว่า
เรียนให้สนุกและมีความสุข
ไม่อยากเครียดให้มากไปกว่านี้แล้วล่ะ
ปล.
- ผลที่ผ่านมาแล้วอย่าไปใส่ใจมันมากเลยเพื่อนที่รัก
- เป็นปิดเทอมสั้นๆที่เจอประสบการณ์แปลกๆหลายอย่างจริงๆ
- ขอเป็นแบบนี้ไปอีกซักพักแล้วกัน
Countdown : 9 Days
15 oktober Kamikazeสละชีพ...
และแล้ว...
ก็กระโดดเข้าไปในใจกลางพายุ
ขณะที่มันเริ่มก่อตัว
เร็วเกินไป...
ที่จะกล้าเข้าไปเสี่ยง
เร็วเกินไป...
กับเวลาที่ได้ศึกษาเรื่องที่จะทำ
สุดท้าย...
ก็โดนกระแสลมของพายุ
ฉีกร่างรวมทั้งหัวใจออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
Countdown : 12 Days
But,Time over. |
|
|
